Below are notes by a physician friend,
Doc Erwin Abueva, in his facebook wall, February-March this year. Real stories
from physicians in emergency room (ER), wards, operating rooms. Some stories are funny, some are sad.
Somehow they provide additional dimensions in the continuing discussions about universal
health care (UHC). Thanks a lot for sharing these stories Doc. Non-physicians
like me find them informative.
11 stories, 2,000+ words, more than 4
pages long. Enjoy.
-------------
(1)
February 6
2PM, HEMODIALYSIS
Unit, Private Tertiary Hospital
Two male dialysis patients, both in their late 50's, were talking to each other. One patient is having his dialysis for 3 years already in the said hospital, while the other is a "first-timer", had his dialysis sessions in a hospital in Bulacan for 2 years.
PATIENT 1: Bago ka po dito, no? Ngayon
lang kita nakita dito. (smiling).
PATIENT 2: Opo. Sa Bulacan po ako dati nagdadialysis. Lumipat na ako dito kasi sa anak kong panganay na ako nakatira. Sa kanila na lang daw kami ng asawa ko.
P1: Bakasyon?
P2: Hindi po. Naibenta ko na kasi yun bahay namin sa Bulacan dahil sa pagdadialysis. Ang hirap ng sakit natin, ubos ang pera. Ang mga naipundar kong konti unti-unting nawala na.
P1: Talagang mahirap. Mabuti na lang medyo marami pa ako savings.
P2: Buti pa po kayo. Maraming panggastos. Swerte nyo po.
P1: Ikaw ang swerte. Kasi ikaw kahit wala ka nang pera, nariyan ang anak mo nakasuporta. Ang asawa mo kasama mo ngayon, hindi ka pinapabayaan. Ako, iniwan na ako ng asawa ko last year. Pumunta na sa Amerika. Napagod na yata sa pag-aasikaso sa akin. Ang mga anak ko parehong nasa abroad. Ni tawagan ako hindi nila magawa. driver ko lang kasama ko lagi dito sa dialysis.
P2: Opo, kasama ko pamilya ko. Pero wala naman akong pangsustento sa dialysis ko. Hindi din ganon kaswerte.
P1: Tandaan mo, lahat naman tayo mamamatay din. Ang tanong lang e sinong nasa tabi mo sa huling sandali ng buhay mo...
PATIENT 2: Opo. Sa Bulacan po ako dati nagdadialysis. Lumipat na ako dito kasi sa anak kong panganay na ako nakatira. Sa kanila na lang daw kami ng asawa ko.
P1: Bakasyon?
P2: Hindi po. Naibenta ko na kasi yun bahay namin sa Bulacan dahil sa pagdadialysis. Ang hirap ng sakit natin, ubos ang pera. Ang mga naipundar kong konti unti-unting nawala na.
P1: Talagang mahirap. Mabuti na lang medyo marami pa ako savings.
P2: Buti pa po kayo. Maraming panggastos. Swerte nyo po.
P1: Ikaw ang swerte. Kasi ikaw kahit wala ka nang pera, nariyan ang anak mo nakasuporta. Ang asawa mo kasama mo ngayon, hindi ka pinapabayaan. Ako, iniwan na ako ng asawa ko last year. Pumunta na sa Amerika. Napagod na yata sa pag-aasikaso sa akin. Ang mga anak ko parehong nasa abroad. Ni tawagan ako hindi nila magawa. driver ko lang kasama ko lagi dito sa dialysis.
P2: Opo, kasama ko pamilya ko. Pero wala naman akong pangsustento sa dialysis ko. Hindi din ganon kaswerte.
P1: Tandaan mo, lahat naman tayo mamamatay din. Ang tanong lang e sinong nasa tabi mo sa huling sandali ng buhay mo...
(2) February 11
6AM, EMERGENCY
ROOM, Private Tertiary Hospital
A 64 y.o. Male came in due to nose bleeding. With him was his wife and his daughter.
While the nurses are packing the patient's nostrils with gauze...
DOCTOR: Ano pong nangyari sa inyo sir? Bakit dumugo ang ilong nyo?
PATIENT: Napasubasob ako sa sahig. Mukha ko tumama diretso sa sahig.
DOCTOR: Paano pong napasubasob? Nadapa po kayo o natisod ba? Buti di kayo nawalan ng malay o napasama ang dapa.
PATIENT: Hindi naman ako natisod o nadapa doc. Napasubasob lang basta.
WIFE: Naku doc, ganito kasi yan. Pagkabangon nya sa kama, lumuhod daw sya para magdasal. Tapos bigla na lang natumba sa pagkakaluhod at tumama yun mukha sa sahig.
DOCTOR: Ibig sabihin nakatulog kayo habang nagdadasal kaya napasubasob kayo?
PATIENT: parang ganun nga yata nangyari sa akin.
DAUGHTER: Hay naku. Tatay, next time kasi huwag na kayo lumuhod pag magdadasal kayo. Pwede naman nakahiga kung magdadasal.
WIFE: At huwag mong masyadong habaan ang dasal mo para di ka antukin.
(3) February 17
3:30AM, Emergency
Room of a Private Hospital
A 24 y.o. Female patient came and directly went to the Doctor's Table.
A 24 y.o. Female patient came and directly went to the Doctor's Table.
PATIENT: Sino doctor? I need to see a doctor.
DOCTOR: Yes ma'am. I'm the doctor here.
PATIENT: Bothered kasi ako.
DOCTOR: Sige po ma'am. Take a seat. Ano ba ikoconsult mo at napasugod ka sa ER ng 3AM na?
PATIENT: kasi eto o. An-an ba ito doc nasa leeg ko? Di kasi ako sure.
(4) February 22
An 11 y.o. female
patient was brought by relatives due to asthma attack. He was exposed from dust
while her mother was cleaning their cabinet.
DOCTOR: (to the mother) paiinjectan po natin ng antihistamine sa arm nya. And magbibigay din ng steroid thru IV. Sa ugat po papadaainin yun gamot. Magnebulize din po ang bata ngayon.
MOMMY: Sige doc kung yun ang dapat. Ok lang po.
FATHER: Ikaw magtutusok (looking at the nurse)? Galingan mo sa pagtusok. Pag pumalya yan, makikita mo.
NURSE: Sir, itatry po namin na 1 shot
lang.
Unfortunately, the nurse missed his first try.
LOLO: Tsk tsk. Wala bang sharp shooter dito? Hindi ka naman pala marunong e. Yun sigurado. Yun magaling.
DOCTOR: Pasensya na po pero minsan mahirap maginsert. I understand ayaw nyo masaktan ang anak nyo. Ang mga nurses po dito experienced na maglagay ng swero. Pero wala pong hindi nagkakamali.
Another nurse tried inserting heplock but was also failed.
FATHER: Tsk tsk. Sinasaktan nyo lang ang anak ko e. Siguraduhin mo nurse! Huwag kang magtry kung di mo siguradong mashushoot mo. Ikaw Doc, ikaw na lang para 100% sure sa pagtusok
DOCTOR: Sir, kung 100% sure ang hanap nyo, hindi ko din magaguarantee yan. Sa totoo lang, mas experienced pa ang ER nurses namin sa paglagay ng swero kesa sa akin. Pwede po bang kami na lang muna at si mommy nalang dito?
MOTHER: Oo nga. Umalis na muna kayo Tatay (lolo). Doon muna kayo sa labas.
After the two men went out, the same nurse was able to insert "heplock" to the patient's hand, fortunately with 1 try only. Swabeng tusok, walang pressure.
LOLO: Buti nalagyan na.
MOTHER: Kanina pa dapat kung hindi kayo mga masusungit sa nurse.
Unfortunately, the nurse missed his first try.
LOLO: Tsk tsk. Wala bang sharp shooter dito? Hindi ka naman pala marunong e. Yun sigurado. Yun magaling.
DOCTOR: Pasensya na po pero minsan mahirap maginsert. I understand ayaw nyo masaktan ang anak nyo. Ang mga nurses po dito experienced na maglagay ng swero. Pero wala pong hindi nagkakamali.
Another nurse tried inserting heplock but was also failed.
FATHER: Tsk tsk. Sinasaktan nyo lang ang anak ko e. Siguraduhin mo nurse! Huwag kang magtry kung di mo siguradong mashushoot mo. Ikaw Doc, ikaw na lang para 100% sure sa pagtusok
DOCTOR: Sir, kung 100% sure ang hanap nyo, hindi ko din magaguarantee yan. Sa totoo lang, mas experienced pa ang ER nurses namin sa paglagay ng swero kesa sa akin. Pwede po bang kami na lang muna at si mommy nalang dito?
MOTHER: Oo nga. Umalis na muna kayo Tatay (lolo). Doon muna kayo sa labas.
After the two men went out, the same nurse was able to insert "heplock" to the patient's hand, fortunately with 1 try only. Swabeng tusok, walang pressure.
LOLO: Buti nalagyan na.
MOTHER: Kanina pa dapat kung hindi kayo mga masusungit sa nurse.
(5) February 25
Several minutes
ago, a 65 y.o. male was rushed to the ER due to loss of consciousness. The
patient was with his wife strolling at SM Marikina when he suddenly fell on the
floor unconscious.
The patient had 3 previous heart attacks and underwent open heart surgery few years ago.
The patient did not respond to CPR done, to all medications given. He was pronounced dead 40 minutes after.
Sad events like this makes me realize of my mortality.
Few minutes ago nag-uusap lang sila and nagtatawanan. In a matter of seconds, nawala na ang isa, permanently!
Maybe mas maraming nauunang lalaki kesa sa babae. There are more widows than widowers. I just hope when my time comes, hindi sudden, hindi biglaan...
